Nefesime can verenlere hayat veren kadınlar

Ne uzun bir başlık oldu. Kim bu kadınlar? Annanem ve babannem. İkiniz de nur içinde ışıklar içinde yatın. Sizin hayatıma çok büyük katkılarınız olduğunu biliyorum. Benim büyümemde çok ama çok emeği olan babannem senin yerin ayrıdır. Anneden alma karakterimin mayası da annanemden gelir. Ailemin büyük kadınları, sizleri düşünüyordum. Acaba hangi özelliklerim size benziyor? İkisi de öğretmen eşi ikisi de kız erkek 3-4 çocuk sahibi ikisi de göçmen.

Evimde onlara ait eşyaların olması hep aklımda olmalarını ve hatırlamamı sağlıyor. Daha yakınımda hissediyorum. Bu eşyalar olmadan da onları yanımda hissedemez miyim? Hayır, elbette hissederim. Ama göz önünde olan ruha da yakın olur. 😉

Babannem ben küçükken baklavalar. Ispanaklı börekler yapardı. O baklavaların cevizini de hep altın rengi benden ağır pirinç havanda döverdi. O havan benim çocukluğumun en parlak parçasıydı ve şimdi evimde. İçi de tıpkı onun mutfağı gibi kokuyor.

Annenem biraz toplu bir kadındı. Ufak tefek işler için hep kuzenimle beni görevlendirirdi. Hatta bir keresinde kuzenimden su istemişti ve artık o da bu görevden sıkıldığından suyun içine biraz tuz atmıştı. Ananeciğim suyu bir dikişte içmiş ellerine sağlık kızım diyerek kuzenimi utandırmıştı. 😉 Ne tatlı kadındı! Şuanda evimde ondan bir hatıra su tabağım var, üzerinde de marul boncuklu dantel örtüsü. Eskiden sular böyle bardak altlıkları ile ikram edilirmiş. Çok zarif değil mi? Ama elbette ki kabul ediyorum gereksiz ve kullanışsız😬

Evet azalıyorum ama köklerimden kopmadan, özümden ayrılmadan

Sizde Fikrinizi Yazın

Sayfa başına dön