Dingin ve yavaş hamile yogası

Anne olacağımı öğrendiğim günden itibaren hareketlerime dikkat etmeye ve yavaşlamaya başlamıştım. Yavaşlık zihnimde henüz gerçekleşemese de bedenimde hissediyordum. Hamileliğimin ilerleyen aylarında bir bedende üç kişi yaşadığımızdan ister istemez yavaşlamıştım 🙂

Benim yavaşlama hikayem vücudumun ağırlaşması ile başladı ve bunu fırsata çevirmeyi düşündüm. Öncelikle bedenimi rahatlatmalıydım, iyi nefes almalıydım. O dönem için hamile yogasını araştırdım ki iyi ki de böyle bir karar almışım. Hem etkili hem de fiziksel olarak rahatlatıcıydı. Daha ne isteyebilirdim ki? Üstelik yoganın sonunda 10 dakika da kestirmek için matlarımıza uzanıyorduk. Evet itiraf ediyorum spor konusunda tembel bir insanım.

Araştırdım ve pek sevgili canımın içi yoga hocam İpek ile tanıştım. Adı gibi sesi de ipektir 🙂 Ortak ilgi alanlarınız ya da ortak durumlarınız olan birileriyle bir arada olmak tıpkı yurt dışında beklemediğiniz bir yerde karşılaştığınız Türk vatandaşı ile selamlaşmak gibidir 🙂 Yoga arkadaşlarım da en az İpek kadar iyiler, şanslıydım. Dilara ve Pınar, benim gibi erkek bebek bekliyordu. Her hafta ders öncesi ultrason fotoğraflarımızı birbirimize gösteriyor ve hazırlık aşamasında öğrendiğimiz bilgileri paylaşıyorduk. Atlas ve Bulut daha doğmadan Güneş ve Arda ile arkadaş olmuştu bile 🙂 İnsanın kendisinde olan değişiklikten ziyade yakınının değişikliğini daha kolay fark ediyor. Her buluşmada sen daha büyümüşsün diye gülüşüyorduk. Ama İpek’e göre hepimiz büyüyorduk. Neyse ki salona hala sığabiliyorken derslerimizi tamamladık 🙂

Hamilelik günlerime dönüp baktığımda gülümseyerek yoga matındaki tekmeleri ve (ellerimiz karnımızda) bu derste bize eşlik ettikleri için bebeklerimize teşekkür ettiğimiz anları hatırlıyorum. O anları yaşadığım için ve hala devam eden böyle güzel dostluklar kazandığım için çok mutluyum,

Dilerim göbüşteki dostlukları devam eder ve birlikte büyürler.

Sizde Fikrinizi Yazın

Sayfa başına dön