Bebekler geldi, düzen değişti

Bebekli hayata alışırken öğrendiğim en değerli bilgi; bebeğiniz bir duruma veya bir şeye alışırken ikinci bir yenilik daha yapmamanızdır. Bir alışma süreci olacak daha sonra diğerine geçeceksiniz. Örneğin; kreşe yeni başladıysa aynı zamanda tuvalet eğitimi de veremezsiniz. Yani çocuğunuzun ellinden iki konfor alanını da aynı anda alamazsınız. Ne güzel bir mantık. Peki bu biz yetişkinler için de geçerli olamaz mı? Bebekli hayata yeni alışıyorken bir süreliğine başka değişiklikleri erteleyemez miyiz? Biz yetişkinler belki bunu gücümüz yettiği ölçüde yapabiliriz, çevresel faktörler eminim ki bizi daha çok etkileyecektir.

Minimalist yaşama alışma arifesindeyken ben de bu iki değişimin şokunu yaşıyordum. Ailenin yeni üyelerinin ihtiyaçlarını ikişer ikişer torbaya doldurmak zihnimi biraz zorluyordu. Aldığım her şeyin ikincisini arıyor ve alıyordum. İhtiyacım olan her anda yetiştiği gibi yine pek sevgili, canımın içi kuzenim yetişti imdadıma. Yol yordam gösterdi. Aman bu olmazsa olmaz, amaaan canım bu olmasa da olur dedi. Bazen de “alma sakın bende var” dedi. Ne de iyi etti beni yönlendirmekle. Bebek ihtiyaçları uçsuz bir dünya ki hangisi gerekli hangisi gereksiz hamileyken ayırt edemiyorsunuz. Bir de analık duygusallığı çöküyor ki her şeyi olsun istiyorsunuz, maazallah göz görmüyor. Yazın doğacak bebeklerimin kışlık montlarını hamileliğimin 5. ayında düşünür olmuştum.

Bebekli hayata merhaba!

Hayatımızda pek çok değişikliğe gittik: Bunun belli bir süreye yayılmış olması rahatlatıcıydı fakat doğru planlanamasaydı lohusalık cinlerim tüm aileyi çarpabilirdi.

Evimizin bir odasını bebekler için hazırlamaya karar verdik ve işten istifamın ardından hemen hemen her gün ihtiyaç listemdeki araştırma için internet mesaisi yaptım. Bebek odası yapmayı planladığımız odamız çok büyük değil o yüzden en minimal ve iki bebeğe uygun eşya için İkea’yı tercih ettim. İki tane en basitinden beşik, bir etajer – sonradan evin başka bir alanında da kullanılabilir – aldık ve bir de dolap yaptırdık. İhtiyaca yönelik bir oda oldu.

Arabamız iki bebek kapasitesine uygun değildi. Bunun için hemen satışa çıkardık. Paralelinde benim rahat kullanabileceğim, ikiz bebek arabasının ve bebek koltuklarının sığabileceği bir araba araştırmasına girdik. Uzun uğraşların sonunda satışı yaptık, yeni arabamıza kavuştuk.

Hamileliğimin riskli olması ve iş yerimin servisinin olmaması sebebi ile planladığım tarihten çok daha erken işten ayrılmıştım. Fiziksel olarak rahatlatsa da zihinsel olarak henüz hazır olmadığımı fark ettim ancak o dönem için en doğru kararı vermiştim.

Hamileliğimin ilk ayları ağır geçtiği için kusmuk poşetimle birlikte annemin evine koştum ve bir ay şehir dışında (Tolgay’dan ayrı) kaldım.

Aslında düşündüğümde bu majör değişikliklerin yanında pek çok minör değişiklikler de oldu. Bu değişiklikler olurken ben bir fikre çok alışmıştım, bebeklerim gelecekti ve ailemiz büyüyecekti o yüzden alıştığım bu fikir, değişikliklerin hepsini göğüsledi. Ailemi büyüten, beni anne yapan gelişmelerdi. Elbette zorluklar olacaktı, tek tek üstesinden gelecektik. Ben de anne olunca anlayacaktım 🙂

Yavaş ve basit yaşamak gerekir. Zaman size neyi gösteriyorsa ve o an neyi gerektiriyorsa esnek olun.

Hızlı yaşamak yerine, alışıp, sindire sindire bebekler gibi yaşamanızı dilerim.

Sizde Fikrinizi Yazın

Sayfa başına dön